လက်ညိုးထိုး၍ပန်းဝေသည်

"ကနောင်ရယ်...

ယိုးမယ်အတွက်ဘာလို့ အဲလောက်တောင်ဒုက္ခခံရတာလဲ………..

ယိုးမယ်ရင်နာလိုက်တာ...၊ ရင်နဲ့မဆံ့လိုက်တာ...။

သွေးသံရဲရဲနှင့်ဒူးထောက်ကျနေသော

ကနောင့်ပုံစံကိုစက္ကန့်ဝက်မျှမကြည့်ရက်။

ပြီးတော့ဖူးညိုပြာယောင်နေသော မျက်ဝန်းကွင်းများအောက်မှ သူမ ကိုလှမ်းကြည့်သောမျက်လုံး...။

ခန္ဓာကိုယ်မှဒဏ်ရာများကိုသတိမရတော့ပါ။

ဘာပဲပြောပြောသူမ အသက်ရှင်ရဦးမည်။

သူမနှင့်ကနောင်ရဲ့နှစ်ဦးပေါင်းဘဝတစ်ခုအတွက်

အသက်ရှင်ရဦးမည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်ပေါ့ကွယ်...။

ချစ်သူလက်သာထိကိုင်ထားရရင်

အသက်မရှူပေမယ့်အသက်ရှိနေပါတယ်။"