ပိုချစ်ရတဲ့သူ ကိုယ်ပဲဖြစ်ပါစေ

“ကြယ်ဆိုတာက

ကိုယ်တို့အတွက် လောင်ကျွမ်းနေရ။

ကိုယ်တို့ကဘာမှပြန်မပေးနိုင်ဘူးဆိုပါရင်၊

ဒါမျိုးဟာကောင်းရဲ့လား။

ချစ်ခြင်းမတူနိုင်သော်မှဖြင့်

ပိုချစ်တဲ့သူ ကိုယ်ဖြစ်ပါရ‌စေ။”

ပိုဇ်နန်မြို့ရဲ့ နှင်းထူထပ်တဲ့နေ့တစ်နေ့မှာ မထင်မှတ်ဘဲ ဆုံတွေ့ခဲ့ကြတဲ့ သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်ဒီဇိုင်းပညာရှင် ‘ပြည်မိုးငြိမ်း’ နဲ့ ပါရဂူဘွဲ့စာတမ်းရေးနေတဲ့ ‘မြဝန်းရံ’။

‘ပြည်မိုးငြိမ်း’ က လောကကြီးမှာ အကောင်းတရားတွေကသာ အားကြီးတယ်လို့ လက်ခံထားပြီး၊ ‘မြဝန်းရံ’ ကတော့ အဆိုးတရားတွေကို ကြိုတင်သတိပြု နေထိုင်ရမယ်လို့ ယုံကြည်ထားသူပါ။

ဒီလိုနဲ့ ဆန့်ကျင်ဘက် အယူအဆနှစ်ခုကြားကနေ "လောကမှာ မကောင်းမှုကင်းစင်တဲ့နေရာ တကယ်ရှိ၊ မရှိ" ဆိုတဲ့အချက်ပေါ် သူတို့နှစ်ဦး အပြင်းအထန် အလောင်းအစား လုပ်ခဲ့ကြပါတယ်။

‘မြဝန်းရံ’ ရှုံးရင် ‘ပြည်မိုးငြိမ်း’ ကို လက်ထပ်ရမှာဖြစ်ပြီး၊ ‘ပြည်မိုးငြိမ်း’ ရှုံးရင်တော့ လက်ရှိအလုပ်နဲ့ ပညာရပ်ကို တစ်သက်တာ စွန့်လွှတ်ရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။

‘ပြည်မိုးငြိမ်း’ က မန္တလေး၊ အောင်မြေသာစံမြို့နယ်ဟာ ဆိုးယုတ်မှုကင်းတဲ့နေရာလို့ အခိုင်အမာဆိုခဲ့တာကြောင့် ‘မြဝန်းရံ’ တစ်ယောက် ထိုနေရာရဲ့ အမှောင်ထုကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ဖို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ လုပ်ရင်း တရွာဝင်တရွာထွက် ဆိုးယုတ်မှုကို လိုက်ရှာတဲ့အခါမှာတော့ သူမထင်မှတ်ထားတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ၊ သံသယတွေက ဆက်တိုက်ဆိုသလို ပေါ်ပေါက်လာပါတော့တယ်။

အတိတ်က ရွာလုံးကျွတ် မီးရှို့ခံရဖူးတဲ့ သမိုင်းဆိုးကရော တကယ်ရှိခဲ့တာလား။ စကားမပြောနိုင်တဲ့ ဦးကြီးကောက်ရဆီကနေရော ဘာတွေသိခွင့်ရမလဲ။

ပြီးတော့ ‘ပြည်မိုးငြိမ်း’ ဘေးက ‘မသိရိဝေ’ ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးကြောင့် ‘မြဝန်းရံ’ ရင်ထဲ မနာလိုစိတ်နဲ့အတူ ဝေခွဲမရတဲ့ သံယောဇဉ်တွေ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အခါ...။

ဆရာမ "ဂျူး" ရဲ့ ပီပြင်ပြောင်မြောက်လှတဲ့ ဇာတ်အိမ်၊ မိန်းကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ အတွင်းစိတ် ခံစားချက်ကို သေးစိတ်ခြယ်မှုန်းထားပုံတွေက စာဖတ်သူကို ဆွဲခေါ်သွားပြီး လက်ကမချချင်လောက်အောင်ကို ညှို့ယူထားနိုင်ပါတယ်။

တစ်ခါဖတ်ပြီးရုံနဲ့ မဝဘဲ ထပ်ခါထပ်ခါ ပြန်ဖတ်ချင်မိစေမယ့် ဝတ္ထုကောင်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်ပါတယ်။