18,000 Ks
ခေါင်းစဉ်ဖြစ်သော "သောက်တော့ ဒူးယား၊ နေတော့ ခြုံကြား၊ ဝတ်တော့ မလေးရှား" ဆိုသည့် စကားစုသည် ထိုခေတ်ကာလက ရွှေတော၊ ကျောက်တောများတွင် လုပ်ကိုင်စားသောက်နေကြသူများ၏ ကြမ်းတမ်းခက်ခဲသော လူနေမှုဘဝပုံစံကို တင်စားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အပြင်ပန်းတွင် တစ်မျိုး၊ လက်တွေ့ဘဝတွင် အလွန်ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ နေထိုင်စားသောက်ရပုံကို ရသမြိန်စွာဖြင့် ပုံဖော်ပြသထားသည်။
စာရေးဆရာမ နုနုရည် (အင်းဝ) သည် အပြင်လောကွင်းဆင်းလေ့လာမှုများ (Field-study) အပေါ်အခြေခံ၍ ရေးသားထားသဖြင့် ဇာတ်ကောင်များ၏ စကားပြောဟန်၊ ခံစားချက်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်အလွှာစုံကို အရှိအတိုင်း ထင်ဟပ်စေပြီး ဖတ်ရှုသူများရင်ထဲ၌ မောဟိုက်ကြေကွဲမှုများကို ခံစားရစေသော ဝတ္ထုကောင်းတစ်အုပ်ဖြစ်သည်။
လူပျိုကြီး ကိုထိန်ဝင်းသည် မိမိထက် အသက်အများကြီးငယ်ပြီး သုံးအိမ်ကျော်က ဆယ်ကျော်သက်လေးဖြစ်သူ ပိုပိုကို ချစ်ကြိုက်မိသည်။ သို့သော် မိန်းကလေးဘက်က တောင်းဆိုသော တင်တောင်းစရိတ်များပြားလွန်းသဖြင့် စိတ်ညစ်ရုန်းကန်ရင်း ငွေရှာရန် "ရွှေတော" ဘက်သို့ ထွက်လာခဲ့ရသည်။
ထိုမှတစ်ဆင့် ရွှေတောနှင့် ကျောက်စိမ်းတောများထဲတွင် ရွှေရှာသူများ၊ ကျောက်ရှာသူများ၏ အသက်ရှင်ရပ်တည်ရေးအတွက် ရုန်းကန်ရပုံ၊ ကြုံတွေ့ရသော အခက်အခဲဆင်းရဲဒုက္ခများ၊ လူ့လောက၏ အနိမ့်အမြင့်နှင့် ရင်နင့်စရာဘဝအမှန်တရားများကို ပီပြင်စွာ ရေးဖွဲ့ထားသည်။